Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Νέες «παγίδες» στήνει η ελληνική γραφειοκρατία

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Καινούργιες διόδους διαπλοκής εφευρίσκει η εγχώρια γραφειοκρατία. Οι «χαοτικές» ρυθμίσεις σε μεταρρυθμιστικά νομοσχέδια. Ο ρόλος του κράτους, των ελεγκτών αλλά και των... μέσων μαζικής ενημέρωσης. Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.


Η ελληνική γραφειοκρατία δίνει τις τελευταίες της μάχες - όχι χωρίς κάποιες επιτυχίες. Μέχρι στιγμής, σε όλη την διάρκεια της οικονομικής κρίσεως, έχει καταφέρει να μπλοκάρει πολλές μεταρρυθμιστικές αποφάσεις και, κυρίως, πέτυχε να αποτρέψει ουσιαστικές απολύσεις από το Δημόσιο. Επίσης, για να έχει και πολιτική στήριξη, ένα μέρος της έχει προσφύγει στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι με την ελπίδα ότι αυτός ο πολιτικός σχηματισμός κάποτε θα κυβερνήσει αλλά ότι θα μπορέσει να αποτελέσει ανάχωμα σε οποιαδήποτε πιθανή αλλαγή στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιείται ως μοχλός πιέσεως για την μη πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων ή για την μεγαλύτερη δυνατή καθυστέρηση όσων από αυτές είναι αναπόφευκτες.

Μια άλλη τακτική της γραφειοκρατίας είναι αυτή της καταρτίσεως νομοθετημάτων τα οποία εκ των υστέρων θα ενισχύσουν τις εξουσίες της και θα ανοίξουν νέους δρόμους διαπλοκής. Χαρακτηριστική, από την άποψη αυτή, είναι η περίπτωση του νομοσχεδίου που καταργεί τις εξ αρχής αδειοδοτήσεις για έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητος. Ως γνωστόν, το νομοσχέδιο αυτό ναι μεν δείχνει να διευκολύνει το ξεκίνημα μίας επιχειρηματικής δραστηριότητος, ωστόσο μία προσεκτική ανάγνωσή του μάς οδηγεί στην διαπίστωση ότι οι περιπέτειες για τον επιχειρηματία που θα αποφασίσει να δοκιμάσει την τύχη του στο επιχειρείν αρχίζουν μετά. Και ιδού συνοπτικά το γιατί.

Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του νομοσχεδίου για εκ των υστέρων ελέγχους των επιχειρήσεων που αποφάσισαν να προχωρήσουν σε νέες επενδύσεις, οι εντεταλμένοι υπάλληλοι της εκάστοτε αρμοδίας αρχής θα έχουν τα ακόλουθα δικαιώματα:

- Να μπορούν να ελέγχουν, πέραν των βιβλίων της επιχειρήσεως, την ηλεκτρονική της αλληλογραφία, τόσο στο επίπεδο των επιχειρηματιών και των ανωτάτων στελεχών όσο και σε αυτό του απλού προσωπικού. Οι δε έλεγχοι θα μπορούν να γίνονται ανεξαρτήτως της αποθηκεύσεως που έχουν τα ζητούμενα στοιχεία.

- Να έχουν κάθε δυνατότητα να κάνουν κατάσχεση και σε κάθε φορητή ηλεκτρονική συσκευή που κρίνουν ότι παρέχει στοιχεία για την ελεγχόμενη επιχείρηση.

- Να κάνουν κατάσχεση στα βιβλία, στα έγγραφα που θεωρούν χρήσιμα και στα κομπιούτερ, για να τα ψάξουν καλύτερα στην υπηρεσία τους...

- Να κάνουν... φύλλο και φτερό τα γραφεία, τις αποθήκες, τα αυτοκίνητα μεταφορών και κάθε χώρο του εργοστασίου ή του εργοταξίου, αν το κρίνουν αναγκαίο.

- Να ψάχνουν μέχρι και τα σπίτια των επιχειρηματιών, των στελεχών, αλλά και των υπαλλήλων της επιχείρησης για να βρουν στοιχεία πρόσβασης.

- Να σφραγίζουν κάθε εγκατάσταση που θεωρούν ύποπτη.

- Να παίρνουν μέχρι και ένορκες καταθέσεις και να ζητούν από κάθε στέλεχος ή υπάλληλο να τους δώσει ό,τι έγγραφο είναι χρήσιμο για την έρευνα.

- Να επιβάλλουν πρόστιμα από 1.000 έως 500.000 ευρώ.

Υπό αυτές τις συνθήκες, αν κανείς αναλύσει σε βάθος το περί της καταργήσεως των αδειοδοτήσεων νομοσχέδιο, θα δει ότι αποτελεί μία καλοστημένη παγίδα για αφελείς επιχειρηματίες. Διότι, από τη στιγμή που ο επιχειρηματίας θα έχει προχωρήσει σε επενδύσεις και θα έχει δεσμευθεί με υποχρεώσεις, το πιθανότερο είναι με τους ελέγχους να εμπλακεί σε «περιπέτειες για αγρίους», οι οποίες σίγουρα θα του κοστίσουν πολύ περισσότερο απ' ό,τι θα τού κόστιζε η ταλαιπωρία της αδειοδοτήσεως.

Εξάλλου, η ταλαιπωρία της αδειοδοτήσεως οδήγησε τα τελευταία χρόνια αμέτρητους επιχειρηματίες στην εγκατάλειψη της προσπάθειάς τους και στην εξ αυτού του λόγου εξοικονόμηση πολύτιμων κεφαλαίων. Με τον νέο νόμο, οι παγιδευμένοι επιχειρηματίες θα είναι πλέον υποχρεωμένοι να ενδώσουν στις πιο παράλογες απαιτήσεις των ελεγκτών, χωρίς να μπορούν να έχουν καμία απολύτως έξοδο διαφυγής. Με τον τρόπο αυτόν, το διεφθαρμένο κράτος θα γίνεται εταίρος του επιχειρηματία παρά τη θέληση του τελευταίου, ο οποίος δεν θα ξέρει πλέον από πού να φυλαχτεί.

Θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε -και το λέμε μετά λόγου γνώσεως- ότι στο παιχνίδι αυτό θα εμπλακούν σίγουρα και γνωστά για τη διαφθορά τους συμφέροντα του επικοινωνιακού χώρου, τα οποία θα στηρίζουν τις όποιες εκβιαστικές απαιτήσεις των «ελεγκτών» και των συν αυτώ. Έτσι, ο κίνδυνος να βρεθεί μία επιχείρηση σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον θα είναι η πιθανότερη εκδοχή στην όποια επενδυτική πρωτοβουλία της.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι: τι μπορεί να γίνει για να αποφευχθούν τα παρατράγουδα που περιγράφουμε; Απλώς, θα πρέπει, παράλληλα με τους ελέγχους στις επιχειρήσεις, να επιβληθούν και αυστηρές κυρώσεις για τους ελεγκτές σε περιπτώσεις καταχρήσεως της θέσεώς τους. Ίσως, η αυστηρότερη κύρωση να ήταν η κατάργηση της δημοσιοϋπαλληλικής τους ιδιότητος και η αποπομπή τους από την υπηρεσία. Ο δε ρόλος ελέγχου των ελεγκτών θα μπορούσε να ανατεθεί στον Συνήγορο του Πολίτη, όπως συμβαίνει και σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης.



*Ο κ. Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος είναι δημοσιογράφος, επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Πρόεδρος του European Business Review (EBR). Μπορείτε να διαβάζετε τα άρθρα του στο www.europeanbusiness.gr και στο εβδομαδιαίο newsletter "EBR Confidential".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Free Blog Counter