«Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη; Γιατί…»

Άρθρο από την Ελευθεροτυπία.

«Who burned down Izmir?» επιγράφει το άρθρο του στην εφημερίδα «Today’s Zaman», ο έγκριτος Τούρκος δημοσιογράφος Orhan Kemal Cengiz.

Στο άρθρο αυτό επαναλαμβάνει τη διαπίστωση ότι η Σμύρνη πυρπολήθηκε συνειδητά από τους νικητές ως ένας μοναδικός τρόπος να επιτευχθεί ο κύριος στόχος που έθεσε με ξεκάθαρο τρόπο από το 1908 ο τουρκικός εθνικισμός: Να πάψουν να υπάρχουν με οποιοδήποτε τρόπο

«Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη; Γιατί…»

Άρθρο από την Ελευθεροτυπία.


«Who burned down Izmir?» επιγράφει το άρθρο του στην εφημερίδα «Today’s Zaman», ο έγκριτος Τούρκος δημοσιογράφος Orhan Kemal Cengiz.


Στο άρθρο αυτό επαναλαμβάνει τη διαπίστωση ότι η Σμύρνη πυρπολήθηκε συνειδητά από τους νικητές ως ένας μοναδικός τρόπος να επιτευχθεί ο κύριος στόχος που έθεσε με ξεκάθαρο τρόπο από το 1908 ο τουρκικός εθνικισμός: Να πάψουν να υπάρχουν με οποιοδήποτε τρόπο

Η «ΓΚΙΑΟΥΡ ΙΖΜΙΡ» ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΟΥΡΚΙΑ.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

«Η θρησκευτική ταυτότητα της Σμύρνης είναι διαφορετική από την υπόλοιπη Τουρκία». Την καταπληκτική αυτή δήλωση δεν την έκανε κάποιος μη Τούρκος, ή κάποιος μη μουσουλμάνος, αλλά ο ίδιος ο πρόεδρος της Διεύθυνσης Θρησκεύματος της Τουρκίας, (κάτι ανάλογο με τον αρχιεπίσκοπο της ελληνικής εκκλησίας), Mehmet Görmez, επισημαίνοντας ότι πρέπει να αναληφθούν μέτρα για να αποκατασταθεί ο ισλαμικός χαρακτήρας της πόλης, μιας ιστορικής

Τουρκάλα ιστορικός τολμά να διαψεύσει την Ρεπούση!!!

Στο πλευρό της Ρεπούση στέκονται οι τουρκοπράκτορες, τα φασιστοειδή της Άγκυρας και οι Γκρίζοι Λύκοι (γνωστοί για τον ρόλο τους σε δολοφονίες ανά τον κόσμο και ιδιαίτερα για την "αποσυμφόρηση" της βόρειας Κύπρου)

Διαβάσαμε για το θράσος των Τούρκων να προβούν σε διαβήματα προς το Παρίσι, επειδή με απόφαση της κυβέρνησης Ολάντ συμπεριελήφθη και πάλι στα σχολικά βιβλία Ιστορίας το θέμα της αρμενικής γενοκτονίας.

Αναπόφευκτα στο μυαλό μας ήρθε η υπόθεση του βιβλίου Ιστορίας της κ. Ρεπούση και του φοβικού τρόπου με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα η Αθήνα. Τώρα έχουν το

Ποιός έκαψε τη Σμύρνη;

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1922, ο Μουσταφά Κεμάλ, ο υποτιθέμενος «πονετικός» στους αντιπάλους του ηγέτης, όπως ήθελαν να τον παρουσιάζουν οι Τούρκοι στην μεγάλη κινηματογραφική τους παραγωγή, Kurtuluş, έδειξε το πραγματικό του σκληρό πρόσωπο. Οι Τσέτες είχαν ήδη μπει στην Σμύρνη, η πόλις καίγονταν και οι χριστιανοί σφάζονταν στην προκυμαία, πολλοί ...έπεφταν στην θάλασσα να σωθούν από τις φλόγες, πνίγονταν και

ΤΟΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: ΟΙ ΠΑΡΑΛΗΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ.

Η προδοσία των Μεγάλων Δυνάμεων προκάλεσε την Καταστροφή της Σμύρνης και τη Γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας

(Δημόσια ομιλία της Νάνσυ Χόρτον, κόρης του Αμερικάνου πρόξενου στην Μικρά Ασία την εποχή της Καταστροφής, Γεωργίου Χόρτον την οποία σας συνιστώ να την διαβάσετε και να σταθείτε κυρίως στα σημεία που αναφέρεται στα μεγάλα Διεθνή οικονομικά συμφέροντα που οδήγησαν στην Καταστροφή)

Αγαπητοί φίλοι,

Πριν αρχίσω την ομιλία μου για την καταστροφή της Σμύρνης, θέλω να σας κάνω γνωστό ότι ο πατέρας μου υπηρέτησε δύο φορές στη Θεσσαλονίκη. Την πρώτη φορά, όταν έγινε το κίνημα των Νεότουρκων και τη δεύτερη κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γνωρίζοντας λοιπόν και εγώ, κοντά σε κείνον, για τον μακρύ και σκληρό αγώνα των Ελλήνων για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, είμαι σίγουρη ότι και στο μέλλον δεν θα υπάρξει κανένα εμπόδιο που δεν θα μπορέσουν να το υπερνικήσουν οι Έλληνες.

Και τώρα ας έρθω στο θέμα μου:

Οι περισσότεροι συνήθως ενδιαφέρονται για την πολιτική άποψη των γεγονότων της Μικρός Ασίας. Μια και μου ζητήθηκε όμως να μιλήσω για τις εμπειρίες του πατέρα μου, ας σημειώσω ότι είχε ένα μυστικιστικό δεσμό με τη Σμύρνη. Πώς ένας Γιάνκης δέκατης γενιάς από μια κωμόπολη στα βορεινά της Πολιτείας της Νέας Υόρκης σχετίστηκε τόσο με μια πόλη στην ακτή τηςΜικρός Ασίας; Μικρό παιδί ο πατέρας του του διάβαζε από τη Βίβλο, μεταξύ των άλλων και από το βιβλίο της Αποκάλυψης. Η Σμύρνη, ως η τελευταία από τις επτά πόλεις της Αποκάλυψης που επέζησε του έκανε βαθιά εντύπωση, που την κράτησε σε όλη του τη ζωή και την ανέφερε συνέχεια στα έργα του. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του υπηρέτησε σε πολλά άλλα διπλωματικά πόστα, σε μέρη που θεωρούνταν καυτά, αλλά όπως έλεγε, η Σμύρνη ήταν η Μέκκα των φιλοδοξιών του. Φαίνεται λοιπόν ότι ήταν μοιραίο να είναι παρών στο θάνατο των χριστιανών και την καταστροφή της πόλης. Η Σμύρνη ήταν ή μοίρα του. Είχε συνδέσει στενά τον συμβολισμό της Αποκάλυψης για τον αγώνα ανάμεσα στο καλό από τη μια μεριά και το σκοτάδι από την απληστία από την άλλη με τα γεγονότα που παρακολουθούσε στη Σμύρνη και τα οποία οδήγησαν στην καταστροφή της.

Ο Horton πήγε στη Σμύρνη κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και αντιπροσώπευε τα συμφέροντα όλων των συμμάχων μέχρι τη στιγμή που η Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο και εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών; 'Για πρώτη φορά σε εκατό χρόνια", είπε, • η αμερικανική σημαία κατεβάστηκε από το Προξενείο". "Πάντα", σχολίαζε ο Horton, " γυρνάμε και το άλλο μάγουλο στους Τούρκους, για λόγους γνωστούς μόνο σε διευθυντές μεγάλων Εταιρειών".

Η νίκη των Ελλήνων κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και ο αγώνας για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης κέρδισαν τον θαυμασμό των Βρετανών Πολιτικών και ειδικά του Λόυντ Τζωρτζ. Έγινε επίσης εμφανές ότι ορισμένες εδαφικές κτήσεις της Ελλάδας θα ήταν πολύ σημαντικές για τη Μεγάλη Βρετανία. Έτσι οι Βρετανοί προσκάλεσαν το Βενιζέλο στο Λονδίνο. Ήθελαν μια βάση κοντά στην Αδριατική: το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Σε αντάλλαγμα, είπανε, η Ελλάδα θα έπαιρνε την Κύπρο. Οι Έλληνες όμως δεν είχαν αντιληφθεί ότι ο Λόΰντ Τζωρτζ δεν ήταν σε θέση πάντοτε να επιβάλλει πολιτική που δεν θα είχε την έγκριση της τάξης που κυβερνούσε ουσιαστικά την Αγγλία.

Τον Ιανουάριο του 1915, ο Βρετανός Υπουργός των Εξωτερικών, σερ Έντουαρντ Γκρέυ, τηλεγράφησε

Είναι τρελοί αυτοί οι Τούρκοι: «Αρμένιοι τρομοκράτες μεταμφιεσμένοι ως Τούρκοι στρατιώτες έκαψαν τη Σμύρνη!»

Η «επίσημη Τουρκία» αντεπιτίθεται στα νέα ψηφίσματα που προτείνουν την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας μέσω νέων εξωφρενικών θέσεων του «Ιδρύματος Τουρκικής Ιστορίας». Το εν λόγω ίδρυμα, που απηχεί τις επίσημες κρατικές θέσεις περί ιστορίας, αποφάσισε να δώσει τέλος στην παραδοσιακή απόδοση της φωτιάς στον ελληνικό στρατό. Σχεδιάζει νέο βιβλίο στα αγγλικά που θα αποδίδει την πυρκαϊά σε «Αρμένιους τρομοκράτες που είχαν φορέσει στολές Τούρκων στρατιωτών». Και η άρνηση της ιστορίας συνεχίζεται, προσλαμβάνοντας νέες διαστάσεις...

Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση φαίνεται πως αισθάνεται ότι έχει περιέλθει η τουρκική διπλωματία και πολιτεία μετά τα αλλεπάλληλα κτυπήματα στην επίσημη πολιτική του κράτους να αρνείται την Αρμενική Γενοκτονία. Τα ψηφίσματα με τα οποία η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων και η Σουηδική Βουλή πρότειναν την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από το Κογκρέσσο και τη Σουηδική κυβέρνηση αντίστοιχα προκάλεσαν υστερικές αντιδράσεις της Άγκυρας, που απειλεί να προσφύγει στο  Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά των κρατών τα κοινοβούλια των οποίων περνούν ψηφίσματα αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ακόμη περισσότερο οργισμένες είναι οι αρχές με το γεγονός ότι μία πλειάδα Τούρκων ιστορικών και διανοουμένων καταφέρεται έντονα κατά της επίσημης πολιτικής άρνησης, επιδιώκοντας τη συγγνώμη της αρμενικής πλευράς για τις σφαγές.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επίσημη πολιτεία βρίσκεται σε συντονισμένη προσπάθεια αντεπίθεσης και δημιουργίας εντυπώσεων σε διεθνές επίπεδο. Παραδοσιακά, κάθε προβολή της Αρμενικής Γενοκτονίας σε διεθνές επίπεδο συνοδευόταν με προπαγάνδα από το «Τουρκικό Ίδρυμα Ιστορίας». Οι κρατικοδίαιτοι ιστορικοί του εδώ και χρόνια ισχυρίζονται πως γενοκτονία υπήρξε μεν, αλλά πρόκειται για γενοκτονία Τούρκων και Κούρδων που κατέσφαξαν οι Αρμένιοι σε