Οι ερμηνείες των Εχθρολάγνων «αντιεχθροπαθών».

Το μοτίβο της αλλοίωσης και απόλυτης διαστρέβλωσης της Ιστορίας(μεταμοντερνισμός, εθνομηδενισμός), με σκοπό τη διαμόρφωση και τον έλεγχο της κοινής γνώμης, είναι πλέον πραγματικότητα.  Άλλωστε αυτό το blog έχει αναφερθεί πολλάκις για αυτό ζήτημα. Επιπρόσθετα, η ολοκληρωτική μαζοποίηση και η μετατροπή του ατόμου σε άβουλο και παθητικό δέκτη καθώς και ο αφανισμός των ανθρώπων όταν πηγαίνουν ενάντια στις επιθυμίες του «Οργουελιανού Μεγάλου Αδερφού» ή του «Χαξελιανού Μεγάλου Φόρντ» αποτελούν θέματα κοινά για κάποιον που είναι υποψιασμένος. Οι τρόποι που χρησιμοποιούν είναι πολλοί. Ένας πονηρός τρόπος να κρύβει κανείς την αλήθεια είναι να μιλάει ακατανόητα, μεταμοντέρνα.  Όποιος είναι πολύ δειλός ή πολύ αδέξιος για να πει ψέματα, εκφράζεται με ασάφεια.  Συχνά καταφέρνει έτσι τον σκοπό του, γιατί πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι η υποβολή ερωτήσεων αποτελεί παραβίαση κάποιου κανόνα ευπρέπειας. Η συστολή, που κάνει κάποιον να ντρέπεται να υποβάλει ερωτήσεις, είναι αποτέλεσμα ντρεσαρίσματος. Ο Δημήτρης Ευαγγελίδης, προφητικά  πριν 32 χρόνια, είχε πει ότι «η διαστρέβλωση των εννοιών και η χρησιμοποίηση των όρων είτε με άλλο, παραπλήσιο περιεχόμενο είτε ακόμη και με εντελώς αντίθετο του πραγματικού, είναι ένα ανυπολόγιστης άξιας όπλο στα χέρια εκείνων πού ξέρουν να

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΑΣΤΙΣΜΟ 3: ΕΧΘΡΟΠΑΘΕΙΑ.......

Αν η παρότρυνση σε βιαιοπραγίες και η διέγερση παθών, «εχθροπάθεια» (!) κατά κάθε «άλλου», πρέπει να διώκεται, όχι με βάση το ποινικό δίκαιο, αλλά μια διαρκή «δίκη προθέσεων», των πάντων κατά των πάντων, τότε το πρώτο βιβλίο που θα πρέπει να οδηγηθεί στην πυρά είναι η Παλαιά Διαθήκη, με δεύτερο τα άπαντα του Λένιν και τρίτο τα ανάλεκτα του Μίκυ Μάους...

Πάμε και στην Ελλάδα για νόμο Γκεϋσώ;

Σ.σ.: έτσι αποκαλείται στη Γαλλία ο νόμος που ποινικοποιεί τη γνώμη. Ο νόμος στίγμα για έναν πολιτισμό που ισχυρίζεται ότι έλκει την καταγωγή του απ' τον διαφωτισμό

κι όμως αναγνωρίζει Εγκλήματα Γνώμης, προτείνοντας μάλιστα για την καταστολή τους τη λογοκρισία. Αλλά και τις ποινικές καταδίκες.

Νόμους όπως ο νόμος Γκεϋσώ διαθέτουν αρκετές κεντροευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Αυστρία κι άλλες, και τους καθιέρωσαν υπό το κράτος της ενοχής τους για το Ολοκαύτωμα.

Το δυσάρεστο είναι ότι, στην αρχή τουλάχιστον, αυτή η ποινικοποίηση της σκέψης, αλλά και της ιστορικής έρευνας είχε την υποστήριξη ενός μεγάλου μέρους της ευρωπαϊκής Αριστεράς

την οποία για μιαν ακόμη φορά οι καλές της προθέσεις την οδήγησαν τσιφ στην Κόλαση.

Εν προκειμένω Κόλαση ήταν η δυνατότης πλέον των σιωνιστών να χαρακτηρίζουν ως αντισημιτισμό, έγκλημα μίσους και ρατσισμό ό,τι ενοχλούσε την ιμπεριαλιστική και συχνά φασιστική πολιτική του Ισραήλ.

Το Ολοκαύτωμα αναγορεύθηκε σε Ταμπού!

Ιδιοκτησία και άλλοθι του Ισραήλ για πάσης φύσεως πολιτικά, ρατσιστικά (εναντίον των Παλαιστινίων), εθνικά