Μια επιθετική και (κυρίως) αισιόδοξη απάντηση στην κρίση

Της Ελίνας Διαμαντοπούλου

Να που η κρίση δε προκαλεί μόνο σύγχυση και μιζέρια, δεν αποσυντονίζει και δεν εκτροχιάζει πάντα τα «θέλω» μας, δεν υποσκάπτει την ανάγκη μας να ζήσουμε όπως θέλουμε εμείς τη ζωή μας. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει (και όχι μόνο με τα λόγια) μία παρέα φίλων που η κρίση αποτέλεσε γι’ αυτούς έμπνευση για το πως θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους, σε μία εποχή που κατά κανόνα δεν διεκδικούμε αλλά παραιτούμαστε από τις ανάγκες μας.

Ο Κώστας, ο Χρήστος, ο Παναγιώτης, ο Φίλιππος, η Σοφία, η Χρύσα είναι μερικοί μόνο από τη μεγάλη, ομολογουμένως, παρέα που εδώ και ένα χρόνο, με την προσωπική τους και μόνο εργασία, έχουν αποφασίσει να διαμορφώσουν το δικό τους χώρο σε μία έκταση λίγο πιο έξω από το κέντρο της Κατερίνης, στο δρόμο για τη Γανόχωρα. Έναν χώρο που φιλοδοξούν να γίνει σημείο αναφοράς και συνάντησης για τους 20 φίλους που, όπως μου εξηγεί ο Παναγιώτης, ήθελαν 50 ευρώ για πιούν καφέ όλοι μαζί σε καφετέρια στο κέντρο της πόλης. Η ιδέα δεν άργησε να πέσει στο τραπέζι…. Ένα λυόμενο, ξύλινο σπίτι, ένα κιόσκι, ένας μεγάλος (βιολογικός) κήπος, μεγάλη αυλή για τους σκύλους και τα πιτσιρίκια, καλή διάθεση και πολύ δουλειά!

Όσο για το τελευταίο, το διαπίστωσα όταν τους επισκέφθηκα ένα μεσημέρι Σαββάτου. Ένας έβαφε, ένας κάρφωνε, άλλος κουβαλούσε, άλλος ξεβοτάνιζε στον κήπο! «Πολύ… αμερικάνικο για να είναι αληθινό», σκέφτηκα! «Ρεαλιστική και, κυρίως, αισιόδοξη αντιμετώπιση της δύσκολης πραγματικότητας», αναθεώρησα λίγο αργότερα, ακούγοντας τα παιδιά να αναλύουν το σκεπτικό μίας πρωτοβουλίας που προέκυψε με σκοπό την προσπάθεια για εξοικονόμηση χρημάτων, είναι ωστόσο η επιθετική απάντηση στην κρίση.

Παναγιώτης Λίττας:

«Όλα ξεκίνησαν σε μία συνάντησή μας για καφέ στο κέντρο. Αφορμή ήταν η απόδειξη που έγραφε 45 ευρώ (!) και υπολογίσαμε ότι βγαίνουμε 3 με 4 φορές την εβδομάδα. Αντιληφθήκαμε για πρώτη φορά πόσα χρήματα θέλουμε ως παρέα, το μήνα, για να συναντιόμαστε όλοι μαζί. Τότε αποφασίσαμε ότι αυτό το ποσό θα μπορούσαμε να το αξιοποιήσουμε διαφορετικά και αντί να το δίνουμε στις καφετέριες να κάνουμε κάτι για εμάς. Έτσι ξεκίνησε όλο αυτό. Και βέβαια ήταν και ένα θέμα για το που θα έχουμε τα σκυλιά μας που αποτελούν μέρος της παρέας!

Κάναμε μία έρευνα αγοράς και τελικά νοικιάσαμε την συγκεκριμένη έκταση, όπου εδώ και ένα χρόνο με προσωπική εργασία διαμορφώνουμε το χώρο. Δεν θα είναι χώρος διαμονής αλλά συνάντησης. Θα βάλουμε σόμπα, μία κουζίνα, ένα ψυγείο, μπορεί μία τηλεόραση και θα περνάμε εδώ τα απογεύματά μας και γενικά τον ελεύθερο χρόνο μας. Ξέρετε, καφέ, καλό κρασάκι όταν χιονίζει ειδικά….»

Χρήστος Τσακμαλής:

«Εγώ έκανα τη μελέτη του σπιτιού (είναι πολιτικός μηχανικός) ώστε η κατασκευή με τα ξύλα να ευσταθεί και φυσικά να μπορεί να μετακινηθεί αν χρειαστεί. Και βέβαια επειδή είμαστε μεγάλη παρέα, μπορέσαμε να αντιμετωπίσουμε το οικονομικό. Η φιλοσοφία μας είναι ότι μοιραζόμαστε τα έξοδα και φυσικά βάζουμε προσωπική εργασία. Τα υλικά είναι φθηνά. Πρόκειται για ξυλεία την οποία τη βρίσκεις εύκολα. Και φυσικά το κόστος κατασκευής μειώνεται πολύ λόγω της προσωπικής εργασίας που βάζουμε. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής μας ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Μπορώ να πω ότι γίνεται καλύτερο απ’ ότι το φανταζόμασταν στην αρχή».

Η ανεργία κυριαρχεί και σε αυτή την παρέα των νέων, κάποιοι από τους οποίους μάλιστα έχουν οικογένεια και παιδιά. Γεωπονία, νοσηλευτική, πολυτεχνείο, ιδιωτικός υπάλληλος με πολλά χρόνια προϋπηρεσία, πληροφορική….. Όλα αυτά στα χαρτιά, γιατί στην πράξη και σε αυτή τη παρέα κάποιοι… συμβάλουν στο 25% της ανεργίας ….

Κήπος για κατανάλωση αλλά και εισόδημα

Μου δείχνουν τον κήπο που έχουν διαμορφώσει πίσω από το σπίτι. Έχει τα πάντα και θα έχει ακόμη περισσότερα σε λίγο καιρό. Λαχανικά, μυρωδικά, φρούτα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Σηκώνω το βλέμμα και αντικρίζω μία σπαρμένη έκταση. «Αυτά είναι για πώληση στη λαϊκή. Με αυτό τον τρόπο θα προκύψει και ένα εισόδημα για τη συντήρηση του σπιτιού» μου εξηγούν ενώ μου δείχνουν στο βάθος του κτήματος τρία αδέσποτα κουτάβια που ψάχνουν οικογένεια και μέχρι τότε ανέλαβαν να τα φροντίζουν… Και τόσα άλλα που κάνουν ή θέλουν να κάνουν και τα οποία προκύπτουν από την αισιόδοξη ματιά με την οποία προσπαθούν να δουν τα πράγματα.

http://eptanews.gr/index.php/home/reportaz/item/2847-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CF%89%CF%82-%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7