Ο πατέρας Ιωάννης Χιλανδαρινός, ή Βίτο Ράντογιτς, όπως ήταν το βαφτιστικό του όνομα άφησε την τελευταία του πνοή την περασμένη Κυριακή στο Αγιο Όρος.Ο μακροβιότερος ασκητής της αθωνικής πολιτείας ηλικίας 106 ετών. Ήταν ο μοναχός, ο οποίος κατά τη διάρκεια της μεγάλης φωτιάς του 2004 στην αθωνική πολιτεία, έπεσε στη μάχη της κατάσβεσης της πυρκαγιάς και κατάφερε να διασώσει πολλές και πολύτιμες εικόνες.
........Ο π. Ιωάννης γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1907. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο μετανάστευσε στην Αγγλία όπου έμεινε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 80, όταν μετά τον θάνατο της γυναίκας του ήρθε στο Χιλιανδάρι. Από την ημέρα εκείνη δεν ξαναβγήκε από το Άγιο Όρος.
Σύμφωνα με το Εθνος τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τον αφιέρωνε στην προσευχή, πάντα όμως έβρισκε ώρα για να την περάσει στον κήπο της Μονής Χιλανδαρίου, την ευθύνη του οποίου είχε. Του άρεσε ιδιαίτερα να φορά τσουβάλια στα πόδια, να φροντίζει τα λαχανικά, με υπομονή και αγάπη, γιατί όπως έλεγε είναι κι αυτά «δημιουργήματα του Θεού».
Ήταν ένας άνθρωπος ευγενικός, καλοσυνάτος, πράος και εξέπληξε τους πάντες όταν στα 103 του χρόνια αγόρασε έναν φορητό υπολογιστή προκειμένου να μπορεί να αποθηκεύει τα ποιήματα που έγραφε.
Γεννήθηκε το 1906, σε ένα προάστιο του Βελιγραδίου, το Ούμτσαρι, του Δήμου Γκρόκα, δίπλα στις όχθες του ποταμού Ράλια. Μετά το σχολείο, άνοιξε ένα κατάστημα και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρίσκει μακριά από την πατρίδα, «εξόριστο» σε Ιταλία, Γερμανία και τελικά στην Αγγλία, όπου παντρεύτηκε, σύντομα όμως έχασε τη σύζυγό του και από τότε αφιερώθηκε στον Θεό.
Ενα ταξίδι στο Αγιον Ορος τού έδειξε τον τόπο όπου ρίζωσε και δεν έφυγε ποτέ. Δεν επισκέφτηκε τη Σερβία, ούτε καν για να δει αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς και φίλους. «Δεν είναι αυτό που ήξερα, δεν θα μου θυμίσει τα παιδικά μου χρόνια, ο θρήνος θα είναι μεγάλος. Θέλω να έχω ωραίες αναμνήσεις από την πατρίδα», έλεγε.
Στο σερβικό μοναστήρι, το Χιλανδάρι, όλοι τον ήξεραν, και οι Σέρβοι επισκέπτες ήθελαν να τον συναντήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί του. Η ιστορία του συγκινούσε χρόνια τώρα, ενώ τελευταία έλεγε και ξανάλεγε πως περίμενε τον Θεό να τον πάρει κοντά του.
Είχε γράψει πολλά βιβλία -όλα εκδόθηκαν μόνο στα σερβικά- και το 2009 σε ηλικία 103 χρόνων άφησε στην άκρη την παλιά του γραφομηχανή, αγόρασε φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και έγραφε πλέον εκεί, για να μπορεί, όπως έλεγε, να αποθηκεύει τα πονήματά του. Τελικά αποδείχθηκε δεινός χρήστης του υπολογιστή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου