Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Ρorsche made in Κατερίνη!!!


τοαυτονοητο: Πολύ ενδιαφέρουσα είδηση για μια μοναδική Κατερινιώτικη βιοτεχνία  από το (ΑΘΗΝΑΙΚΟ) Βήμα της Κυριακής. Για άλλη μια φορά, τα Πιερικά ΜΜΕ αποδεικνύουν πως βρίσκονται κοντά στον λαό  και καταγράφουν τον παλμό του τόπου!!!!!!!!!!!(Τα δημοσιογραφικά "συγκροτήματα" του 50αρικου και του 100αρικου έλαμψαν και σε αυτές τις εκλογές.....) 

Τα γραφειοκρατικά εμπόδια στην Ελλάδα και οι προτάσεις για άμεση μετεγκατάσταση στην Ελβετία

Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ | Αθήνα - Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

l
Xειροποίητο, νοσταλγικό, γρήγορο αλλά ακόμη χωρίς την επίσημη ελληνική ταυτότητα. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κατερίνη δραστηριοποιείται μια από τις μόλις τρεις ευρωπαϊκές βιομηχανίες- στα καθ΄ ημάς βιοτεχνία λογίζεται- κατασκευής αυτοκινήτων ρεπλίκα. Αμαξιών δηλαδή που είναι σχεδόν- και έχει τη σημασία του- πανομοιότυπα και αρκούντως λειτουργικά αντίγραφα σημαντικών, ιστορικών και συνήθως αρκετά γρήγορων αυτοκινήτων μεγάλων εταιρειών και «βαριών» σημάτων της αυτοκίνησης. Μόνο που αυτά τα αυτοκίνητα δεν έχουν ακόμη την τυπική αναγνώριση κατασκευής από το ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου, όπως λέει ο εμπνευστής της προσπάθειας, μηχανικός κ. Ηλίας Γαγανέλης, «να διαπιστώνει η αλματωδώς διευρυνόμενη αγορά αυτοκινήτων ρεπλίκα ότι υπάρχουν τέτοιου είδους αμάξια, αποκλειστικά ελληνικής κατασκευής και προέλευσης, να τα αναζητεί, να τα εκτιμά και να τα επιλέγει».

Ο κ. Γαγανέλης έχει βρεθεί μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Δέχεται προτάσεις από την Ελβετία- που αναδεικνύεται ανάμεσα στις πρώτες αγορές της Ευρώπης αυτοκινήτων ρεπλίκανα μετακινήσει, όχι χωρίς κόστος ή επιβαρύνσεις, τη βιοτεχνία του εκεί. Και όπως επισημαίνει ο ίδιος, «στην Ελβετία, όπως και στη Γερμανία, μέσα σε επτά ημέρες μια επιχείρηση του είδους που δραστηριοποιούμαστε λαμβάνει πιστοποίηση και έγκριση τύπου, ενώ στην Ελλάδα, μιας και δεν υπάρχει η απαιτούμενη νομοθεσία κατοχύρωσης αυτοκινήτων ρεπλίκα, η διαδικασία για μια απλή διατύπωση και διαπίστωση τύπου των εργασιών μας βρίσκεται ήδη σε πεντάμηνη εξέλιξη στο υπουργείο Μεταφορών». Παρ΄ όλα αυτά, η βιοτεχνία αυτοκινήτων ρεπλίκα δέχεται- και από ελληνικής πλευράς- συγχαρητήρια, κερδίζει διακρίσεις και έδαφος στην ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά και οι άνθρωποί της προσκαλούνται να παρουσιάσουν τη δουλειά και τα μοντέλα τους σε διεθνείς εκθέσεις όπως θα συμβεί τον προσεχή Μάρτιο, στη Στουτγάρδη και την Εσση της Γερμανίας.

Τι είναι όμως ένα αυτοκίνητο ρεπλίκα; Και θα μπορούσε ίσως μια βιοτεχνία τέτοιας δομής και παραγωγής να αποτελέσει αφορμή για την προώθηση ελληνικών αυτοκινήτων ακόμη και με οικολογικά αποδεκτό αποτύπωμα; «Την τεχνογνωσία για να προσαρμοστούν τα αυτοκίνητά μας σε φιλικότερης προς το περιβάλλον μορφής καύσιμα και κίνηση τη διαθέτουμε. Το θέμα όμως είναι να υπάρξει κατ΄ αρχάς η κρατική αναγνώριση του τι ακριβώς διαθέτουμε
στην αγορά. Η ReplicarΗellas (η ονομασία της βιοτεχνίας) αυτή τη στιγμή διαθέτει ρεπλίκες, δηλαδή σχεδόν πανομοιότυπα αντίγραφα δύο δημοφιλών μοντέλων της Ρorsche της δεκαετίας του 1950, ακολουθώντας τις προϋποθέσεις κίνησης με βενζίνη, το σασί του πρωτοτύπου και τον αερόψυκτο κινητήρα. Από εκεί και πέρα υπάρχουν ορισμένες διαφοροποιήσεις που επιβάλλονται από τη νομοθεσία και τα δικαιώματα χρήσης σημάτων και κατοχύρωσης μοντέλων, αλλά αυτές είναι τόσο επουσιώδεις ή μικρές που ο επίδοξος οδηγός δεν τις αντιλαμβάνεται απαραίτητα και σε κάθε περίπτωση δεν επηρεάζουν την οδηγική συμπεριφορά και την “καρδιά” του αυτοκινήτου». Ολα τα μηχανικά μέρη, το σασί, το σαλόνι και το αμάξωμα κατασκευάζονται στην Κατερίνη. Τα τελευταία τρία χρόνια που ο κ. Γαγανέλης άνοιξε τη βιοτεχνία η παραγωγή αγγίζει τα 35-40 αυτοκίνητα τον χρόνο «και οι σκέψεις μας λόγω της αυξημένης ζήτησης είναι να υπάρξει η επέκταση εκείνη που θα αποδίδει ετησίως τα τριπλάσια». Και αυτός όμως ο σχεδιασμός εξαρτάται από την «τυπική αναγνώριση και ενίσχυση του κράτους, καθώς το κόστος δεν είναι ευκαταφρόνητο». Οι παραγγελίες της βιοτεχνίας προέρχονται κυρίως από το εξωτερικό, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Πορτογαλία, αλλά και τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Πριν από την αποστολή τους στους πελάτες-παραλήπτες, τα αυτοκίνητα ρεπλίκες υπόκεινται σε έλεγχο από γερμανό ανεξάρτητο μηχανολόγο ελεγκτή προκειμένου αφενός να διαπιστωθεί αν όντως πληρούν τις προϋποθέσεις για να θεωρούνται απολύτως λειτουργικά αυτοκίνητα ρεπλίκες και αφετέρου ότι δεν ταυτοποιούνται σε καμιά περίπτωση με το αυθεντικό πρωτότυπο της εταιρείας. Γι΄ αυτό και όπως επαναλαμβάνει ο κ. Γαγανέλης «υπάρχουν πάντα ορισμένες διαφοροποιήσεις, αμελητέες για τον οδηγό, αλλά ουσιώδεις σε σχέση με τα μοντέλα της κατασκευάστριας εταιρείας προκειμένου να μην τίθεται θέμα παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, εμπορικού σήματος και ευρεσιτεχνιών».

Η ζήτηση πάντως είναι ήδη αυξημένη και εντός συνόρων. Μόνο το τελευταίο τετράμηνο από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έχουν ζητήσει πληροφορίες ή έχουν επισκεφθεί την ιστοσελίδα της βιοτεχνίας για τα μοντέλα ρεπλίκες πάνω από 800 επίδοξοι πελάτες και οδηγοί που πρέπει όμως και αυτοί να περιμένουν να αρθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια προκειμένου να αποκτήσουν, για περίπου 30.000 ευρώ, στην παρούσα και πρώτη φάση μια ρεπλίκα Ρorsche 356 Speedster ή μια 550 Spyder, που στις αυθεντικές τους εκδοχές κοστίζουν πλέον πάνω από 300.000 ως 340.000 ευρώ.

Οι εξωτερικοί συνεργάτες της ReplicarΗellas είναι:για τις ταπετσαρίεςο κ. Γιώργος Κεσσόπουλος (www.autoleather.gr),για τις βαφές ο κ.Σάββας Αθανασιάδης και για τιςμηχανικές βελτιώσειςο κ. Μιχάλης Γκανάς (www.ganastuning.gr).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Free Blog Counter