Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης
Για να μη γράφονται και λέγονται ανοησίες
Είμαι στη μοναδική καφετέρια ενός μικρού νησιού. Δίπλα μου κάθονται επτά καθηγητές. Αίφνης μπαίνει μέσα ένας 15/16χρονος μαθητής τους και δίχως αιτία τους λέει: «βγάλτε όλοι τα πορτοφόλια σας πάνω στο....... τραπέζι και εάν έχουν όλα μαζί περισσότερα λεφτά απ’ το δικό μου σας το χαρίζω». Οπως έμαθα αργότερα, ο μαθητής ζούσε με τους παππούδες του. Οι γονείς του, οι οποίοι ζούσαν στη Νέα Υόρκη, είχαν ένα εστιατόριο στην Αστόρια και, ίσως από ενοχές ή από βλακεία (μάλλον το δεύτερο) έκαναν




